Mama

Even terugdenken aan: Mijn kraamtijd

Mijn kraamtijd

In eerste instantie denk ik bij kraamtijd aan een mooie roze of blauwe wolk, een mama die lekker in bed ligt, samen met de kleine schat natuurlijk, en verwend wordt door de kraamverzorgster.

In werkelijkheid was het iets anders.

Onverwachts had ik een keizersnede waardoor ik 4 dagen met Marc in het ziekenhuis bleef. Na 4 dagen kwamen we thuis, wat was ik blij dat we thuis waren. De kraamverzorgster kwam al binnen een half uur en at met ons samen een broodje filet Americàn. Smullen!

Mijn vriend was ook thuis, net een dag na de geboorte van Marc begon het flink te vriezen en te sneeuwen, daarom had mijn vriend vorstverlet. Fijn, kon hij ook lekker genieten van onze kleine schat.

Omdat ik al 4 dagen in bed had gelegen in het ziekenhuis, zonder laptop of internet, was ik ook blij dat ik thuis even weer op mijn blog kon schrijven, mijn mail kon checken en op social media kon laten weten dat onze schat geboren was. De kraamverzorgster zat er wel achteraan dat ik naar bed moest. Daar had ik dus echt geen zin in. Uiteindelijk wel elke middag geslapen, dat had ik toch wel nodig met de nachtelijke voedingen.

De kraamverzorgster bleek waardeloos.

Mijn vriend liep op zijn tenen en moest alles schoonmaken waar zij was geweest. Marc had gespuugd, het kwam op de vloer, ze deed het niet op, maar liep er zelfs doorheen, wat dus nog meer puinhoop veroorzaakte. Voor elke kop koffie pakte ze een nieuw kopje, een berg afwas tot gevolg.

Ze deed niks in huis, echt niks, mijn vriend deed alles en zij zorgde wel voor Marc en liet mij zien hoe het allemaal moest, maar dat was het.

Na 2 1/2 dag stuurde we haar weg met de boodschap dat we nu genoeg hadden gezien en we graag met zijn drietjes wilden zijn. Dat was ook echt zo: eerst in het ziekenhuis met mensen om je heen en dan thuis ook nog eens.

Genieten.

Dus wij bleven met zijn drietjes, dat was genieten. We vonden het fijn samen voor Marc te kunnen zorgen, vriendjelief kon pas na 3 weken weer werken, dus we hebben echt genoten en kunnen wennen.

Wennen was het wel zeker, vooral de nachten. Het was ijskoud, we gingen elke nachtvoeding samen uit bed, er moesten kruiken worden gemaakt en een flesje natuurlijk.

Wennen en moe.

Na drie weken moest papa weer gaan werken. Ik was moe, doodmoe. Elke keer als Marc ging slapen ging ik ook even dutten. Het huishouden, de hond en de verzorging van Marc vielen me zwaar. Maar goed, ik wist waar ik het voor deed en uiteindelijk is het ook echt wennen hoor, zo’n nieuwe situatie.

Liefde.

Een heel andere dagindeling, je wordt geleefd door je kindje. Dat kindje wat liefde nodig heeft. En liefde dat voel je, een enorme overstroming van liefde gaat door je heen, dat is echt het allermooiste van de kraamtijd, die grote hoeveelheid liefde die je voelt voor dat pageboren wrummeltje wat helemaal van jou is. En de liefde wordt elke dag meer, zelfs nu hij bijna 4 jaar is, ben ik zo intens gelukkig dat ik mama ben van zo’n lief mannetje.

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *