Mama

Even terugdenken aan: mijn bevalling

Mijn bevalling

Dat sommige vrouwen tegen mij zeiden: ‘bevallen? dat doe ik voor een kop koffie’. Vreselijke opmerking vond ik dat en zeer ongeloofwaardig ook.

Voor een kop koffie (of thee) wil ik geen pijn lijden, dan maar geen koffie :)

Voordat Marc ter wereld kwam heb ik 28 uur weeën op moeten vangen, dan snap je vast wel wat ik bedoel. En volgens mij zijn er maar weinig vrouwen die achteraf denken: ‘Makkie’.

Hoe het begon

Week 40, dag 3. Ik werd ’s nachts wakker en moest plassen. Op het toilet bleek ik bloedverlies te hebben. Even dacht ik met mijn slaperige hoofd: hé ben ik nou ongesteld? Ineens besefte ik dat dit weleens het begin kon zijn. Al dagen had ik voorweeën, dus ik was blij. Terug in bed heb ik het tegen mijn vriend gezegd en zijn we weer gaan slapen. Maar al gauw kreeg ik krampen. Andere krampen dan ik gewend was. Na een tijdje merkte ik dat er regelmaat in zat. Ik bleef een beetje timen en ja hoor, ze kwamen om de 5 á 10 minuten en duurde ongeveer 1 minuut. Om 8.45 u belde ik mijn verloskundige (mijn schoonzus). Wat later op de ochtend kwam ze even langs. De krampen waren gestopt. Ze heeft me gestript en verwachtte gauw meer, maar het hoefde niet. Goed, ik bleef de hele dag thuis, hing wat rond, kreeg wat bezoek en tegen de avond besloot ik nog even met mijn vriend naar de Action te gaan.

Een paar drempels onderweg bezorgde me wel weer wat lichte krampen en ook bij de kassa voelde ik ze weer opkomen. Bij de Action kocht ik nog een ‘hoera, het is een jongen’ slinger en we gingen weer naar huis.

Vriendjelief kookte chicken tonight met rijst en ik at flink.

Die avond kwamen de weeën wel weer echt terug, rond een uur of 6 begon ik weer te timen. Ik liet het mijn schoonzusje weten en zij vroeg me terug te bellen als ik wat langer weeën had en als ze wat heftiger waren. Om 1.00 uur belde ik haar en ze kwam naar ons toe. Ik had 1 cm ontsluiting. Jammer, maar goed, we gingen weer verder met opvangen van de weeën wat me best redelijk goed afging. Schoonzusje bleef, ik ging in bad. Daar kon ik de weeën het best opvangen. Zo bleven we de hele nacht op. wat resulteerde in 2 cm ontsluiting. Niet echt geweldig dus. Ik zei mijn schoonzusje dat ik graag thuis wilde blijven zolang het verantwoord was. Rond het middaguur had ik 3 cm ontsluiting en zijn mijn vliezen gebroken. De weeën werden heftiger, ik kreeg rugweeën en mijn vriend moest mij steeds uit bad tillen om druk uit te oefenen op mijn rug.

Om 16.00 u bleek ik nog steeds 3 cm ontsluiting te hebben. We moesten echt naar het ziekenhuis, ik raakte uitgeput en het vorderde niet.

Daar kreeg ik wee-opwekkers en een ruggenprik en bleef ik op de verloskamer tot 21.15 uur. Er gebeurde niks en ik ben niet verder gekomen dan 4 cm ontsluiting, met onze baby ging het ook steeds minder goed, zijn hartslag begon steeds te dalen. Wat uiteindelijk leidde tot een keizersnede. Mijn baarmoeder reageerde nauwelijks meer op de wee-opwekkers, de spieren van mijn baarmoeder waren uitgeput.

Gelukkig dat ik al een ruggenprik had, er werd vloeistof bijgespoten en we gingen naar de ok, waar onze Marc werd geboren om 21.51 uur.

965_min

Comments

comments

Een gedachte over “Even terugdenken aan: mijn bevalling

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *