Mama

Een dag kan zo fijn beginnen. En slecht eindigen.

Sinds 1 augustus ben ik werkloos en ontvang ik een werkeloosheidsuitkering. Voor het eerst in mijn leven, want ik heb vanaf mijn 18 jaar voor dezelfde werkgever gewerkt. Tijdens een werkeloosheidsuitkering ben je verplicht om te solliciteren, 4 sollicitaties in 4 weken. Ik heb nog niet zo lang geleden gehoord dat ik ben aangenomen bij een thuiszorgorganisatie om als huishoudelijk hulp bij particulieren. Ik was enorm blij, behalve dan dat ik een contract heb voor 3 tot 15 uur per week. Dat vind ik erg weinig. Voorlopig wordt mijn salaris wel aangevuld door de werkeloosheidsuitkering, dus kan ik nog wel even vooruit, maar in de toekomst heb ik meer uren nodig.

Verplicht verder solliciteren.

Omdat ik aanvulling krijg vanuit de ww ben ik wel verplicht om verder te solliciteren en ik wil dit ook graag op zoek naar meer uren. Vandaag had ik een sollicitatiegesprek bij een andere thuiszorgorganisatie, daar kon ik werken 10 tot 15 uur per week. Ik dacht het misschien te kunnen combineren. Maar volgens mijn nieuwe werkgever (ja ik ben aangenomen :) ) is dat niet mogelijk. Omdat ik 10 tot 15 uur aantrekkelijker vind dan 3 tot 15 uur besloot ik dus de ene baan op te zeggen om voor deze werkgever te gaan werken. Als ik een contact heb van 3 tot 15 uur betekent dit dat ik maar 3 uur per week betaald krijg als ik vakantie heb of als ik ziek ben. Niet echt aantrekkelijk, toch?

Volgens het CAO.

Volgens het CAO mogen deze contracten ook niet meer vanaf 01-07-2015. Er mag maar 100 tot 150 % verschil zitten in de minimale en maximale uren per week. Dus dacht ik dat die ene thuiszorgorganisatie misschien wel meer zou doen ‘buiten het boekje’. Ik zei dus mijn contract op. In mijn proeftijd, dus geen probleem verder, behalve dat ze er niet erg blij mee waren.

Zodra ik de telefoon neerlegde, kreeg ik telefoon van de nieuwe thuiszorgorganisatie waar ik voor zou gaan werken. Er kwam een persbericht uit dat ze misschien failliet gaan. Nou mijn maag draaide bijna om! Wat erg dat ik die andere baan net opgezegd had! Ze zeggen wel door te gaan met werken , er moeten immers een heleboel cliënten geholpen worden en het werk gaat door, het bedrijf zal overgenomen worden als ze werkelijk failliet gaan.

Zoals je wel begrijpt is mijn dag nu niet meer goed!

Misschien heb ik te snel mijn beslissing gemaakt, maar ik had een goed gevoel.

En nu? Nu niet meer, ik ben er echt ziek van.

Maandag zal ik gebeld worden voor mijn werkrooster.

Ik hoop dat het toch allemaal nog goed uitpakt.

Hopen jullie met mij mee?

¥

Comments

comments

2 gedachten over “Een dag kan zo fijn beginnen. En slecht eindigen.

  1. Och, wat vervelend voor je zeg! Maar je beslissing om voor de nieuwe werkgever te kiezen was heel logisch. Ik had hetzelfde gedaan.

    Ik hoop met je mee dat het allemaal meevalt.

    En dat er in de toekomst een moment komt dat je zegt: ‘Weet je nog dat ik een baan had opgezegd voor een nieuwe baan en dat toen dat bedrijf failliet ging? Uiteindelijk leidde dat tot deze geweldige baan die ik nu heb!’

    Zelftwijfel is heel vervelend. Ik heb daar zelf ook altijd last van. Dus ik zeg het nog een keertje: je beslissing was echt logisch!

    1. Dank je wel Vlijtig Liesje, je berichtje doet me goed! Na een nachtje slapen heb ik maar besloten om het voor nu even los te laten, Verder te zoeken naar een baan, en wie weet wordt dat inderdaad wel echt een geweldige baan! xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *