Persoonlijk

Als zwanger worden niet spontaan gaat, deel 1

Als zwanger worden niet spontaan gaat, deel 1

 

Mijn vriend en ik zijn ongeveer 8 jaar bij elkaar als we besluiten om te gaan voor een eerste kindje. Eigenlijk was ik hier al eerder klaar voor, maar mijn vriend had iets meer tijd nodig. Uiteindelijk wilde hij er ook voor gaan. Al eerder had ik hem gezegd dat ik graag een gezinnetje wilde stichten. Hij wilde dit niet zei hij. Ik zei hem dat ik geduld zou hebben, hij moest er maar goed over nadenken en dan zou ik vanzelf wel horen of hij het wilde of niet.

Hij dacht er een aantal maanden over na en uiteindelijk kwam hij naar me toe om te zeggen dat ik de pil maar eens weg moest gaan gooien. Het grappige was dat hij net van een houseparty afkwam, ik had dus zoiets van: ja ja, wordt eerst maar nuchter en daarna praten we verder. Maar gelukkig dacht hij er, nadat hij zijn roes uitgeslapen had, er nog steeds zo over. Zodoende: ik gooide de pil in de prullenmand.

Het was spannend, ik moest me zelfs nog even in lezen over wanneer je de grootste kans zou hebben om zwanger te worden, maar ach, ik maakte me niet zo druk: het zou  vast wel in een paar maanden gepiept zijn. Naïef dat ik was. Want dat bleek dus niet zo te zijn.

Geduld raakte een beetje op.

Na een tijdje, het kan best al 10 tot 12 maanden zijn geweest, begon ons geduld een beetje op te raken. Waarom lukte het nou nog niet? Ik kocht dus ovulatietesten. Hiermee kun je testen wanneer je ovulatie, je eisprong dus, eraan komt en je het meeste kans hebt om zwanger te worden.

Helaas was het na 6 maanden ovulatietesten gebruikt te hebben nog niet raak en ik begon er een beetje verdrietig van te worden. Naar de huisarts wilden wij eigenlijk nog niet. Achteraf heb ik daar misschien te lang mee gewacht. Toch besloten wij het nog even uit te stellen om naar de huisarts te gaan en ik probeerde mijn gedachte te verzetten. Ik begon met sporten, ik sportte iedere avond en probeerde het los te laten. In mijn omgeving waren niet veel mensen die wisten dat wij bezig waren om zwanger te worden, de mensen die het wisten zeiden steeds: je moet het loslaten, dan is het vanzelf binnenkort raak. Tja, ik geloofde er niet in, maar voor mijn gemoedstoestand was het beter om het los te laten.

Om me heen werden mensen zwanger, op een gegeven moment zag ik overal baby’s en zwangere vrouwen, het werd onderhand ondraaglijk en het werd echt tijd om iets te ondernemen. Dus ik ging naar de huisarts. Daar gooide ik al mijn frustraties en verdriet eruit en ik kreeg een verwijzing naar de gynaecoloog in het ziekenhuis.

De eerste afspraak bij de gynaecoloog

Voor de eerste afspraak bij de gynaecoloog had ik al verschillende sites geraadpleegd. Een hoop gelezen over de onderzoeken bij mannen en bij vrouwen. We hoopten ten eerste dat het zaad van mijn vriend goed zou zijn, dat was op dat moment wel het allerspannendste voor ons. Bij mannen kunnen ze in principe weinig doen als er een probleem is met het zaad. Natuurlijk is gezond leven belangrijk, maar als er bij meerdere keren testen steeds iets mis is, is er weinig aan te doen. Bij vrouwen zijn er meer mogelijkheden om eicellen op te wekken of te bevruchten met kunstmatige inseminatie of ivf.

Bij de gynaecoloog hadden we eerste een uitgebreid gesprek. Over alles wat we zelf al hadden gedaan, hoe lang we bezig waren enzovoorts. Ik kreeg die dag een inwendige echo. Om te zien hoever ik was in mijn cyclus. En wat bleek? Mijn eicel stond op springen. Of te wel: dit was het moment van de maand waarin ik het meest vruchtbaar was.

Een eicel blijft ongeveer 12 uur in leven in de eileider, wat betekent dat er dus dan zaadcellen moeten langskomen om de eicel te bevruchten. Wij moesten dus die avond nog aan de bak en de volgende dag moest ik terugkomen. Dan zou de gynaecoloog een samenlevingstest doen. Uit deze test blijkt of het zaad in leven kan blijven in het baarmoederslijmvlies. Rond de eisprong is het baarmoederslijmvlies het meest toegankelijk. De rest van de maand heeft een samenlevingstest weinig zin, het zaad heeft dan minder kans om naar de eileider toe te zwemmen.

Mijn vriend kreeg deze dag ook een bakje mee om zijn zaad in op te vangen. Dit moest hij dan inleveren bij het laboratorium in het ziekenhuis. Spannend!

 

Volgende keer kun je lezen hoe het verder ging met ons.

Als zwanger worden niet vanzelf gaat..

Comments

comments

13 gedachten over “Als zwanger worden niet spontaan gaat, deel 1

  1. Het lijkt inderdaad vanzelfsprekend om zwanger te raken als je toe bent aan een kindje maar helaas is het voor velen niet weggelegd….
    Vind het mooi hoe je erover verteld en zo helpt het misschien ook anderen die hiermee bezig zijn…

    Fijne avond Yvonne….

  2. Ik heb ook ondervonden dat het helaas niet vanzelfsprekend is om zwanger te worden. Wij zijn na een jaar waarin ik maar 2x ongesteld werd naar de gynaecoloog verwezen en ‘gelukkig’ lag het ook aan mij en kreeg ik de stempel pcos. Twee maal zwanger geworden met hormoonbehandelingen maar beide eindigde helaas in een miskraam.

  3. Wat naar Anita dat jij twee keer wel zwanger werd maar dat eindigde in een miskraam. Ik hoop voor je dat het bij de volgende poging wel goed mag gaan. Heel sterkte en succes

  4. Wat mooi dat je hier eerlijk en open over schrijft. Het lijkt mij een heel moeilijk onderwerp om over te bloggen namelijk. Knap dat je het kan.

    Ik was een lange tijd nog niet klaar voor het moederschap. Op latere leeftijd beginnen met proberen, was dan ook een bewuste keus. Tegelijkertijd realiseerde ik me maar al te goed dat het niet vanzelfsprekend zou zijn om zwanger te raken. Maar het was in één keer raak en op mijn 35e beviel ik van een prachtig zoontje. Voordat ik op mijn werk mijn zwangerschap kenbaar maakte, nam ik een collega apart. Hij en zijn vrouw, waren bezig met IVF behandelingen en hadden al twee keer een teleurstellend resultaat gehad. En dan ligt het erg gevoelig als mensen om je heen zwanger raken. Ik wilde het daarom eerst apart rustig aan hem vertellen, alvorens ik het in mijn team knalde (en volop gefeliciteerd zou worden). Zo kon hij zich al voorbereiden. Ik vertelde ook dat ik het zou begrijpen als hij niet meer naast me wilde zitten of zoiets. Ik bedoel maar, je ziet dan heel dichtbij een buik groeien. Daar zit je wellicht ook niet op te wachten. Hij reageerde dat hij het zo fijn vond dat ik hem apart nam en erkende dat het niet vanzelfsprekend is. Dat het meteen goed was.

    In de tussentijd is mijn zoontje bijna 21 maanden oud en is zij nog steeds niet zwanger. Maar ik kan wel vrolijk over mijn zoontje vertellen en hij vindt het leuk om er naar te luisteren.

    Ik ben benieuwd naar het volgende deel.

    1. Wat lief van je dat je je collega apart hebt verteld dat je in verwachting was. Dat vind ik erg goed van je, ik weet van mijzelf dat ik op zulke momenten veel moeite had om daar blij op te reageren. Ondanks dat je het iedereen gunt hoor.
      Wat erg dat het bij hen nog steeds niet gelukt is. Ik hoop echt voor je collega dat hij ook eens zo’n mooi nieuwtje mag vertellen.
      Erover schrijven kost me niet zoveel moeite, het is fijn om erover te schrijven, het is al wel een tijdje geleden natuurlijk, de tijd heelt. Ik hoop met mijn verhaal andere vrouwen te kunnen helpen en hoop te geven natuurlijk. Want de hoop moet je nooit opgeven.
      Dank je wel voor je lieve reactie Sheila.

  5. Daar ben ik echt even stil van. Wat moet dat slopend zijn om maanden te wachten op een positieve test, om vervolgens een medisch traject in te gaan. Ik hoor in mijn kennissenkring ook wel eens verhalen van hoe lang zij op een kindje moesten wachten. Daardoor zei ik dan maar niet dat mijn zwangerschap voor mij een verrassing was, want dat leek mij dan veel te pijnlijk voor hen.

    1. Dat het slopend is klopt helemaal. gelukkig slijt het en kan ik er nu goed over praten. Je hoort inderdaad soms wel eens verhalen over stellen die net als wij erg lang moeten wachten. Dat jouw zwangerschap een verrassing was, kan soms pijnlijk zijn, maar het is een wondertje, sowieso. Geniet maar lekker van jouw kleintje :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *